A onda enteira
espertoume,
a pantera que durme na ribeira
ruxiu ata todo o val,
quedou baleira
a noite de sono.
Quedou o silencio con medo
de ser perturbado o seu descanso,
pero agora non quero máis credo
que o que sae dos teus beizos,
xa que non amence cedo
cos desexos do teu corpo.
A espuma de mar
afoga a túa pel,
treme o noso lar
con tanta esmorga,
comezan a escoitar
a sonata do éxtase.
Provocamos tempestades
que deixaron a cama desfeita,
pero as augas violentas
volveron o remanso,
despedíronse de nós as estrelas contentas
por medrar o seu esplendor.
No hay comentarios.:
Publicar un comentario