As nubes póusanse nos montes,
a noite queda na auga reflectida,
o vento acariña as árbores,
a néboa queda estremecida.
O orballo viste as follas,
a lúa esperta os sonos,
as flores dormen pechadas,
a tempestade sementa tronos.
A luz do teu rostro alumoume,
formou parte da natureza,
a túa mirada como agasallo
concentrou toda a beleza.
No hay comentarios.:
Publicar un comentario